معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٢ - تير برق - بهمنی کاظم

تير برق
بهمنی کاظم


تيربرقي چوبي‌ام در انتهاي روستا
بي‌فروغم کرده سنگ بچه‌هاي روستا
ريشه‌ام جا مانده در باغي که صدها سرو داشت
کوچ کردم از وطن تنها براي روستا
آمدم خوش‌خط شود، تکليف شب‌ها، آمدم
نور يک فانوس باشم پيش پاي روستا
ياد دارم در زمين وقتي مرا مي‌کاشتند
پيکرم را بوسه مي‌زد کدخداي روستا
حال اما خود شنيدم از کلاغي روي سيم
قدّ يک ارزن نمي‌ارزم براي روستا
کاش يک تابوت بودم، کاش آن نجار پير
راهي‌ام مي‌کرد قبرستان به جاي روستا
قحطي هيزم اهالي را به فکر انداخته است
بَد نگاهم مي‌کند ديزي‌سراي روستا
***
من که خواهم سوخت، حرفي نيست، اما اي خدا!
تير سيماني نخواهد شد عصاي روستا